تبليغاتX
کرک

کرک

شعر

 

 

 

 

 

انگشتان به هم چسبیده اش را

 

میکشد

 

آتش!!!

 

دود

 

از نوک انگشتانش بلند میشود

 

مرگ.

 

دود

 

از سرش برمی خیزد

 

مرد.

 

حتا صبر نکرده باران بند بیاید.

 

همیشه ابر و باد

 

تصویر قشنگی نیست

 

خاصه اگر سیاه و قرمز باشد.

 

کافیست

 

 

افکار پریشان شده ی مرد را

 

کف خیابان دیده باشی

 

قدم بزنی

 

و فکر کنی

 

تمام مردم این شهر جانی اند

 

قدم بزنی

 

و شک کنی

 

به تمام نجواهایی که نقشه ای برای تواند

 

کافیست

 

رد انگشت بوسه های زن را

 

لب خیابان دیده باشی

 

بارانی بلندت را بپوشی

 

قدم بزنی

 

انگشتانت را به هم بچسبانی

 

و به هر مرد که رسیدی

 

آتش کنی.

+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم اردیبهشت 1391ساعت 20:21  توسط اصغر عالیزاده  |