کرک
شعر
*** خدا نکرده! اگر کوکهای یک در میان خیابان ها وصله به هیچ خانه ام نکنند چه....! زبانم لال اگر باران زبان خیابان را بند آورده باشد! چه بگویم؟؟؟؟! کسی که پرسه میزند همیشه دلتنگ جایی برای برگشتن است اگر قرار به برگشتن شد برایم خیابانی بفرست و به هوا بگو سرد باشد که فکر کنیم پرنده ی یخ زده روی سیم های گفتگو فقط گرم خواب های خوب است *** از دست این ماه هم که گاه و بی گاه قرص خواب آلوده اش را پهن می کند توی بسترت کاری برای تو بر نمی آید همین که بفهمد بی خوابش شده ای پشت چشم نازک می کند بی جهت به پر و پای خیابان نپیچ اگر دست خودش بود دست به سرت می کرد تصمیمت را می گرفت ودستت را می گذاشت روی دستگیره بی خیال اینکه امروز را چند روز پیش درست به همین هیبت دیده ای به خانه برو دکمه دکمه از شهر جدا شو حواست را جمع کن توی دستانت و پرتش کن لای دندان های پر شکوه گرگ های پر از آهو یا میان یکی از همین ستاره های باستانی اصلا میتوانی پرتش کنی روی یکی ازدرختهای دورترین خیابان شهر طوری که صبح برای یافتنش چند ساعتی معطل شوی و من به تو قول میدهم فردا به یک چشم زدن بیاید شب به اندازه کافی هست *** سرم دستم بدنم به ابرها که نگاه کنی تکه های مرا می بینی گاهی ستاره ها موجودات عجیبی می شوند به من که فکر میکنی صدای زنگ کاروانی از ناقه اند که فقط بلدند بروند کافیست به خودت اندیشیده باشی تا ابر تمام آسمان را گرفته باشد وقتی خوابت نمی برد ستاره ها گوسفندانی اند که از پرچین می پرند دل به گرد بودن زمین نبند دروغیست بزرگ که سالهاست دهان به دهان چرخیده چرخیده و آسمان شب پر از پر کلاغهاست و آسمان شب پر از زمین های احتمالی ست که در تمام آنها مردی گام می زند گام می زند و ترانه ای شاد را غمگین می خواند سر کف آلودش را از میان ابرها برمی دارد به حمام می رود سرش را به دوش می گیرد ابرها پایین می آیند پایین می آیند باران می بارد باران می بارد کلاغ سیاه(قره قارقا) ترجمه http://www.qaraqarqa.blogfa.com/ یک شعر عاشقانه ی سیاسی آرام دیشب دلم بد جور گرفته بود گفتم بهت زنگ بزنمو بدون اینکه حرفی بزنم فقط صداتو بشنوم تلفونا قط(ع) بودن که من به خودم آسیبی نرسونم *** چقدر این چشمهای خسته به ایستگاه می آیند اگر آرام بنیشینم به تو فکر کنم و فرموش کنم سیگاری روشن کرده ام چقدر این تن به صندلی های اتوبوس خاصه اگر شیشه باز باشد و نم نم بزند چقدر باید به خانه برگردم خستگیم را پشت در در آورم و وانمود کنم خوشحالم چای بنوشم و وانمود کنم شبها بی آنکه به چیزی فکر کنم به خواب میروم... سرخپوستها در فضای گیج گاهی ام لانه کرده اند و دودی که از سرم بلند می شود نشانه ی چیزی نیست!!!!؟* "ابر سیاه" به سرم میزند برای شکار "ابر و سیاه" کمان بر می دارد " " سوار اسبش می شود و هر شب جز با "ماه " برنمیگردد * شب کفشهایش را در میاورد پا ور چین پا ور چین از کنار آتش رد می شود مبادا کسی بیدار شود میزند به آن سر دنیا که به این سر بر نگردد هر روز هر روز * هر روز با اولین اتوبوس صبح از راه می رسد تو گیسوانت را از گوشه ی لب مردان شرابخوار جمع میکنی نامت را از سرشان میاندازی خنده هایت را در کیفت میگذاری و تن از دهن افتاده ات را به خانه بر میگردانی * "ابر سیاه" به (ماه) فکر میکند "ایستاده با مشت" دندان به هم میساید " " به فردا می اندیشد که چند پله پایین تر سرخپوستها به شهر حمله خواهند کرد (تقدیم به ویرجینیا ولف و ساعت ها) هی پسر! ستاره ای که فکر میکنی برای توست فقط مردیست تنها که سیگار میکشد ساعت ها کش می آیند به دهان دره می افتند پا روی پا می اندازند دست روی دست *** دیگر در این خانه به پاشنه ی کفشهای تو نخواهد چرخید گیریم آمدیم و باد انگشتانش را لای گیسوان شالی زار جا گذاشت (مردم ده رفته اند استراحت کنند . از فردا فصل درو شروع خواهد شد) گیریم آمدیم و ساعتی دسته ی زنبورهای عسل پر از شهد به کندو برگشتند گیریم آمدیم و دمی خوش بودیم پس از آن با ساعتها چه کنم Qədrimi Bilmədi Bu Adam Mənim 1. Bilmirəm hayandan tapdı ömrümü 2. Bir dəli at kimi çapdı* ömrümü 3. Dağlara-daşlara çırpdı ömrümü 4. Qədrimi bilmədi bu adam mənim 5. İlahi al məni bunun əlindən! 6. Kaş mənim ömrümü bu yer üzündə 7. Bir özgə adama tuş eyləyəydin 8. Lap məni adam yox quş eyləyəydin 9. Lap belə bir qara daş eyləyəydin 10. Məni bu adama sən necə qıydın 11. İlahi al məni bunun əlindən! 12. Al məni ver məni üzgələrə ver 13. Qırıq aynalara güzgülərə ver 14. Bölünüm yüz tikə min tikə olum 15. Bu adam üzümə baxa bilməsin 16. Məni aynaların qırıqlarından 17. Toplaya bilməsin yığa bilməsin 18. Bölünsəm dərdim də bölündü bəlkə 19. Hər dərdim yüz tikə min tikə oldu 20. Bir dərdim qalmadı özümdən yekə 21. Bütün dərdlərimdən mən yekə oldum 22. Bu yerin üstündə göyün altında 23. Bölünsəm hər tikəm bir yana düşsə 24. Haçansa kefinin xoş saatında 25. İlahi təzədən yadına düşsəm** 26. Təzədən toplasan qırıqlarımı 27. Sınıq əllərimi ayaqlarımı 28. Ağzımı burnumu qulaqlarımı 29. İlahi təzədən calasan məni 30. Dünyanın əl gözəl qüzqüsü ollam 31. Təzədən dünyaya yollasan məni 32. Bu adam olmaram özgəsi ollam 33. İlahi al məni bunun əlindən! Ramiz Rövşən قدر مرا ندانست 2- چپاول کرد* زندگیم را 3- به کوه و کمر زد مثل اسب دیوانه ای اما 4- قدر مرا ندانست 1- نفهمیدم از کجا پیدایم کرد 5- خدایا! مرا از دست او بگیر 7- کاش مرا نصیب ]دختر[ دیگری می کردی 6- در این دنیا 8- آدم نه! پرنده! نه! 9- اصلاً تکه ای سنگ سیاهم می کردی! 10- دلت آمد مرا به دست او بدهی؟! 11- خدایا! مرا از دست او بگیر 12- مرا بگیر و نصیب غریبه هایم کن 13- نصیب آینه ها... بشکنم 14- صد تکه هزار تکه شوم 15- که نتواند مرا نگاه کند 17 و16- که نتواند از تکه ها پیدایم کند 18- شاید دردها با من بشکنند 19- صد تکه هزار تکه شوند 21- من بزرگتر از تمام دردهایم... 20- هیچ دردی بزرگتر از من نیست 23- تکه تکه شوم و هر تکه ام در گوشه ای... 22- روی این کره ی خاکی زیر این آسمان بلند فقط! 24- روزی که او در اوج لذت است یک بار دیگر 25- به یادم بیافتد** خدایا! 26- تکه هایم را جمع کن 27- دستان شکسته ام را ، پاهایم را 28- دهانم را ، بینی ام را ، گوشهایم را خدایا! 29- دوباره به هم بچسبانم 30- آینه ای زیبا برای دنیا... 31- رهسپارم کن 32- که این نه... کس دیگری شوم 33- خدایا! مرا از دست او بگیر...! رامیز روشن * شاعر از کلمه ای استفاده کرده که تاخت و تاز نیز معنی می دهد. ** جمله ی به کار برده شده هم به معنای « من به یادش بیافتم » است و هم به معنای ترجمه شده ] دختر [ توسط مترجم اضافه شده است چندی پیش یکی از دوستان گوشزد کرد که مخاطب شاعر در این شعر خود شاعر است که لازم به یادآوری بود و از ایشان تشکر میکنم ترجمه ی همان شعر از دوست عزیزم آقای صمد مقدمی و با تشکر از ایشان نمی دانم از کجا عمرم را پیدا کرد انگشتان به هم چسبیده اش را میکشد آتش!!! دود از نوک انگشتانش بلند میشود مرگ. دود از سرش برمی خیزد مرد. حتا صبر نکرده باران بند بیاید. همیشه ابر و باد تصویر قشنگی نیست خاصه اگر سیاه و قرمز باشد. کافیست افکار پریشان شده ی مرد را کف خیابان دیده باشی قدم بزنی و فکر کنی تمام مردم این شهر جانی اند قدم بزنی و شک کنی به تمام نجواهایی که نقشه ای برای تواند کافیست رد انگشت بوسه های زن را لب خیابان دیده باشی بارانی بلندت را بپوشی قدم بزنی انگشتانت را به هم بچسبانی و به هر مرد که رسیدی آتش کنی.
حتی اگر ماهو قورت داده باشی عزیزم
هر روز صبح
به تنهایی
و فکر می کند
فرداست
می داند
هیچ اتفاقی نخواهدافتاد
حتی اگر
آسمان
به زمین
بیاید
زمین
به آسمان برود
و آخرین زنی که دوستش داشت
پا به ماه شود
وانمود می کند
دخترکانی که از آسمان برمی گردند
فقط قطرات بارانند
هر روز
تکرار می شوند
هر شب
تکرار میشوند
هی!!پسر!!
برای هوایی شدن
خیابان بس نبود؟
که گذاشتی
آسمان
ریسمانش را
ببافد
درست مثل شب
موهاش را
رها می کند و
خیابان را به ماه می کشاند
(چرا پای ماه را به میانه کشیدی دختر!!!؟)
و گیسوی آبستنی
که از میان آواز قورباغه ها گذشت
شب نبود؟!!
درست مثل هر روز
که شکم های برآمده ی زنان
بغضی می شودکه در گلوی تو خواهد ماند
خواه
مردی شود
سرگردان آوازهای کوچه خیابانی
خواه
زنی که موهاش
خیابان سوگواریست
فقط به فردا می رسد
وامشب
چقدر اتفاق می افتد!!!!
تاختش چون دیوانه اسبی
به کوه ها کوبیدش ، به سنگ ها
قدر مرا ندانست
مرا از دستش بگیر خدایا!
کاش قسمت دیگری می کردی
حتی مرا انسان نه ! پرنده
یا حتی سنگی سیاه
چگونه دلت آمد مرا به این شخص
مرا بگیر از دستش
مرا بگیر
به غریبه ها بده
به آینه های شکسته ؛
بشکنم
صد تکه ، هزار تکه شوم
نتواند این شخص به رویم نگاه کند
مرا از تکه های آینه
نتواند جمع کند
یکی کند
مرا بگیر از دستش خدا .
شاید اگر تکه _ تکه شوم ، دردم نیز چنین شد .
شاید هر دردم
صد تکه ، هزار تکه شد .
حتی هیچ دردی نماند
بزرگتر از خودم
شاید از تمام درد هایم بزرگتر شدم .
روی این زمین و
زیر این آسمان
بشکنم و هر تکه ام به سمتی بیافتد
کِی می شود الهی
به خاطرش بیافتم باز
هنگام خوش_کیفی اش ؛
تکه هایم را جمع کنی از نو
دست ها و پا های شکسته ام را
دهانم را ، بینی ام را و گوش هایم را
الهی ! از نو اگر جاری ام کنی
زیبا ترین آینه جهان می شوم
از نو اگر به دنیا بفرستیم
این شخص نمی شوم ، غریبه اش می شوم
خدایا ! از دستش بگیر مرا ...
| Design By : Night Skin |
LinkDump
